ՈՒկրաինական դասեր

Մոլորություն է կարծել, թե ռուս- ուկրաինական պատերազմը կարող է ամրապնդել Ուկրաինայի անկախությունը կամ մեծացնել նրա սուբեկտայնությունը:

Հնարավոր չէ դիմակայել միջուկային պետությանը՝ առանց կախվածության մեջ հայտնվելու ուժային այլ կենտրոններից, որոնք քեզ աջակցելու են:

Ու սրա հետևանքով՝ Ուկրաինան կանգնեց պետականության կոլապսի առաջ:

Այսօր այդ երկրից բոլորն ինչ-որ բան են ուզում. Ռուսաստանն ուզում է տարածքներ, ԱՄՆ-ը՝ բնական ռեսուրսների նկատմամբ վերահսկողություն, Եվրոպայի լիբերալ շահախմբերը՝ պատերազմի շարունակում մինչև «վերջին ուկրաինացին»:

Եթե սա է ինքնիշխան Ուկրաինան, ապա միայն անուղղելի ռուսաֆոբների հիվանդ ուղեղներում:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Փաշինյանի քաղաքականության մերկացո՞ւմ, թե՞ աշխարհաքաղաքական «հետողորմյա»
• Գալյանի երկու սուտը՝ Արսեն Գևորգյանի մահվան ֆոնին
• Արսեն Գևորգյանի մահը իշխանության քաղաքական հետապնդումների, վրեժխնդրության ու քինախնդրության հետևանք է
• Բռնության շղթան՝ խորհրդարանից մինչև փողոց
• «Պետականակենտրոն» ընդդիմության քաստիգ
• Փաշինյանի կեղծ երկընտրանքը՝ վասալիտետ կամ պատերազմի սպառնալիք
• Փաշինյանի բազմաշերտ փակուղին
• Հոկտեմբերի 25-ին կայացած ՏԻՄ ընտրությունները բացահայտում են Հայաստանում հաստատված ավտորիտարիզմի նոր մակարդակը
• «Կանխարգելիչ» ռեպրեսիաներ. Փաշինյանը պատրաստվում է նոր ընտրությունների
• Փաշինյանի «գլխացավանքը»
• «Երրորդ փորձի» առասպելը
• Ինքնիշխանությունը չի չափվում բառերով. TRIPP-ի թաքնված ռիսկերը
• ՏԻՄ ընտրություններն ու Փաշինյանի ավտորիտար «ախորժակը»
• «Ժողովրդավարության» անունից՝ ընդդեմ ժողովրդավարության
• Փաշինյանի ռուսական «նահանջը». ռազմավարական շրջադա՞րձ, թե՞ ժամանակ շահելու մարտավարություն
• Երբ պատմության վերաշարադրումը դառնում է քաղաքական ալիբի
• Քաղաքական պատասխանատվության դեֆիցիտը. Ղազախստանի և Հայաստանի համեմատությունը
• Օխլոսի «արքան» պատերազմից հետո դարձավ կոլոբորանտ
• Ի՞նչն է Ուայթ-Քեյնին տարել Մայր Աթոռ
• Ինչո՞ւ է շտապում Ալիևը

Մեկնաբանություններ